Ksenija Urličić, legendarna spikerka i urednica Radio-televizije Zagreb/Hrvatske radio-televizije, evrovizijskim ljubiteljima poznatoj kao kreatorka selekcionog fesitvala Dora i prvi šef hrvatske evrovizijske delegacije, preminula je 31. avgusta 2026. u 88. godini života.
Životna priča ove ugledne spikerke i urednice, rođene 1938. godine u Splitu, započela je 1958. godine, kada je kao dvadesetogodišnjakinja ostvarila ulogu u nikad dovršenom filmu „Mala Jole“, gde je ostvarila ulogu prve žene pomorskog kapetana. Od njene glumačke karijere nije bilo ništa, ali ju je tada primetio reditelj Ivan Hetrich koji ju je pozvao da dođe na audiciju za nove TV spikere. U to vreme Ksenija je bila student Filozofskog fakulteta u Zagrebu i posao joj je bio potreban za sticanje studentskog džeparca. Tako je 1959. krenula njena televizijska karijera, koja je potrajala do penzionisanja 2001. godine. Naravno, ceo svoj radni vek provela je na Radio-televiziji Zagreb, kasnijoj Hrvatskoj radio-televiziji.
Njeni počeci odnosili su se na čitanje najave programa, vođenje informativnih emisija, uključujući i centralni Dnevnik, prevođenje filmova i rad na vođenju radijskih kontakt-programa. Vrhunac njene karijere dogodio se 1991, kada je preuzela funkciju urednice Zabavnog programa Hrvatske radio-televizije i do penzionisanja 2001. godine je uvela niz emisija koje su promovisale nova dela hrvatske muzičke scene, a usput je uvela još dosta brojnih TV inovacija: poput televizijskih igara uživo sa gledaocima, promovisan tokom novogodišnjeg programa u sezoni 1991/1992, gledanog muzičkog šoua „Sedma noć“ (realizovano 200 epizoda) i humorističke serije „Jel’ me netko tražio?“.
Bitna stavka u njenom uređivanju Zabavnog programa HRT-a svakako je bila realizacija projekta oko učešća nezavisne Hrvatske na takmičenju za Pesmu Evrovizije kroz uspostavljanje selekcionog TV formata Dora. Dora je svoj život započela 1993. godine u Kristalnoj dvorani hotela „Kvarner“ u Opatiji pod imenom Hrvatski televizijski festival (HTF), znan i pod nadimkom Crovizija, da bi 1995. naveden festival dobio svoje sadašnje pretpoznatljivo ime, nadenutom po prvom hrvatskom kompozitoru i tekstopiscu Dori Pejačević. U to vreme, Urličićeva je bila i šef hrvatske evrovizijske delegacije između 1993. i 2000. godine; u tom periodu je Hrvatska bila među uspešnim evrovizijskim nacijama, ostvarivši pet TOP 10 plasmana u tih sedam godina. Među tih pet ulazaka u 10 najboljih ističu se i 4. mesta Maje Blagdan 1996. i Doris Dragović 1999, te uspehe je jedino u Malmeu 2024. uspeo da nadmaši Baby Lasagna osvajanjem 2. mesta.
Zbog uspostavljanja stroge discipline na poslu dobila je nadimak „čelična lejdi“, a preminula je 19 dana nakon svog supruga Ivice, koji je na HRT-u radni vek svojevremeno proveo i na funkciji šefa tehničke službe. Uz gledanu popularnu emisiju „Sedma noć“, isticala je i Doru kao svoj drugi po važnosti najveći kreativni ponos.
Plačem